Telekomunikacja satelitarna
Dalekosiężna łączność radiowa może być realizowana na zasadzie transmisji przez sztuczne satelity sygnałów nadawanych przez stacje naziemne. Do łączności wykorzystywane są mikrofale w zakresach częstotliwości od kilku do kilkunastu GHz. Rozróżnia się systemy telekomunikacji satelitarnej stałej, pomiędzy stacjami satelitarnymi na powierzchni ziemi, oraz systemy telekomunikacji satelitarnej ruchomej, do łączności z obiektami ruchomymi. Mogą one służyć do transmisji dowolnego rodzaju sygnałów. Telekomunikację satelitarną charakteryzuje łatwa realizacja nowych niezawodnych połączeń przez stacji usytuowane w dowolnych warunkach terenowych, przy czym koszt linii nie zależy od odległości miedzy satelitami. Satelity są także coraz częściej wykorzystywane do nadawania programów telewizyjnych i radiofonicznych, odbieranych na powierzchni Ziemi bezpośrednio przez liczne małe urządzenia odbiorcze. Pierwszy satelita telekomunikacyjny został umieszczony na orbicie w 1960 roku, był to tak zwany satelita pasywny, czyli odbijający sygnały radiowe.
LifeSAT - technologia satelitarna i komoputerowa .